Werken in de nieuwe stal voelt voor de familie Simmes in Netterden als werken op een compleet nieuw bedrijf. Ze stapten over op automatisch melken, bouwden een ruim separatiedeel achter de robots, een ruim strohok én schaalden op in aantallen koeien. ‘We hebben nergens spijt van. De puzzelstukjes passen.’
De broers Jelle (29) en Joris (31) zijn de zesde generatie op het Netterdense melkveebedrijf. Samen met vader Hein en oom Frank vormen ze maatschap Simmes. Naast de melkveetak heeft de familie een windmolen- en zonnepanelentak als tweede tak op het bedrijf.
Den Tol is een initiatief van zes boerenbedrijven. Vier jaar geleden bouwden ze negen windmolens op hun gronden en in 2025 nam de groep boeren op 12 ha een zonnepark in gebruik. Op dezelfde plek gaat naar verwachting in de toekomst ook groene waterstof geproduceerd worden. De energie die hier met zon en wind wordt opgewekt, is tegen die tijd weer nodig om diezelfde waterstof te kunnen maken.
Sinds vorig jaar is Frank Simmes het aanspreekpunt van de groep boeren en richt hij zich volledig op deze tak, ook om de nieuwe generatie Simmes de ruimte te geven om zich te richten op de melkveetak. Mede hierdoor en vanwege de nieuwbouw is naast Jelle ook Joris volledig op de boerderij komen werken. Voorheen werkte hij als voervoorlichter buiten de deur.’
Veel bekeken en gezien
De nieuwbouw past hen als een warme jas. De uitspraak ‘een goede voorbereiding is het halve werk’ is zonder twijfel op hen van toepassing bij het plannen en de uitvoering van de nieuwe stal. Niet alleen lieten ze zich goed voorlichten door specialisten, ook namen ze regelmatig een kijkje op andere bedrijven om zich te laten informeren over stalinrichting, melkrobots en om te ontdekken wat bij hen past.
‘We lagen vrijwel altijd op één lijn, is Heins ervaring. ‘Natuurlijk hebben we wel eens discussies, maar we bespreken veel en samen komen we er dan altijd wel uit.’
De ervaring en kennis die Joris opdeed als voorlichter kwam ook goed van pas bij het maken van de diverse keuzes. ‘Ik heb onderweg natuurlijk veel gezien en gehoord. Dat helpt om afwegingen te maken en te beoordelen of bepaalde investeringen wel of niet bij onze plannen passen.’
Gedetailleerde kennis van zaken
De NB-vergunning om te kunnen bouwen was er al sinds 2015. De bouwplannen werden meer concreet in 2021. De aanvraag bij de provincie voor de kraker ligt er nog steeds, daar hebben we nog steeds geen uitsluitsel over’, vervolgt Jelle, ‘maar deze plannen hebben we voorlopig geparkeerd.’
Joris: ‘Van collega’s en van mensen uit de buurt hoorden we goede verhalen over VanWestreenen, dus was voor ons de keuze in principe al vrij snel gemaakt. Het is erg prettig dat VanWestreenen veel disciplines in huis heeft. Dat gaf ons direct een goed gevoel.’
Het maken van de tekeningen en de bouwbegeleiding nam VanWestreenen op zich. Aannemersbedrijf Niehof uit Lattrop bouwde de stal. Hein: ‘De kennis van VanWestreenen is actueel en gedetailleerd. Ze kenden het bestek goed en zaten er goed bovenop. We hebben veel installatie- en montagewerk zelf gedaan. Het was een pittig jaar, want alle werkzaamheden gingen gewoon door, maar mede door de inzet VanWestreenen en de aannemer is alles vlot en naar wens verlopen.’
Gedroogde mest met instrooisysteem
De plannen voor een nieuwe stal werden stap voor stap verder uitgedacht. Uiteindelijk viel hun de keuze op de HCI-vloer waar in 2015 de vergunning al voor verkregen was.
Jelle: ‘Het is een emissiearme vloer met om de meter een spleet. De vloer is behoorlijk dicht en mede daarom hebben we voor een getrokken mestschuif en druppelinstallatie gekozen. Dit werkt erg goed, de vloer is niet glad en blijft prima schoon’, licht Jelle toe.
In de boxen ligt gedroogde mest. De scheider is aan de achterkant van de stal, op ruim 4,5 meter hoogte, geïnstalleerd. Met een automatisch instrooisysteem wordt iedere dag een vers laagje gedroogde mest over de boxen verdeeld. Door de goed geventileerde stal droogt de dikke fractie in de boxen snel op. Omdat iedere dag een dun laagje wordt gestrooid, zorgt het instrooien niet voor onrust bij de koeien.
Gekozen is voor flexibele boxen met dunne buizen gemaakt van glasvezel: zogenoemde Fitboxen. Jelle: Het koecomfort is hoog in deze boxen. De boxen geven wel mee, maar niet teveel. De koeien kunnen zich niet vastliggen. Het is een groot verschil met de boxen in de oude stal. Voordeel is ook dat je door de dunne buizen de koeien goed kunt zien. ’De koeien kunnen, als ze willen, recht door de boxen heen lopen. ‘Ook dit hebben we bij andere bedrijven gezien’, aldus Jelle.
Loopbrug
In de nieuwe stal is voldoende plek voor alle koeien. Aan de schaduwkant van de stal is een lichtdak gebouwd voor nog meer daglicht in de stal. Aan de zonzijde kunnen op termijn zonnepanelen worden geïnstalleerd. Een loopbrug over de lengte van de stal geeft een goed overzicht over de stal. ‘Om goed bij de mestscheider te kunnen komen, is deze burg onmisbaar, maar los daarvan is het voor ons ook erg handig omdat vanaf de brug de koeien goed te observeren zijn. Het is bovendien echt genieten om de rust bij het voerhek en ruimte in de stal vanaf deze plek te bekijken’, licht Joris toe.
Het meest content zijn ze over het separatiedeel achter de robots. Het was met stip een gedeelde wens bij de nieuwbouw. Joris: ‘Met een Weelink-voerhek wil je de koeien niet vastzetten, maar op deze manier kunnen we nu wel heel effectief en snel selecteren als dat nodig is. We scannen de koeien bijvoorbeeld eens in de twee weken. Als de scanner komt, staan de koeien al klaar. Dat geeft ons en de koeien zoveel rust.’
Nieuw ritme vinden
Het automatisch melken met vier robots bevalt de melkveehouders goed. Doorslaggevende factoren bij de keuze voor een robot waren een melkersput, aandacht voor uiergezondheid en minder kans op kruisbesmetting. Jelle: ‘We hebben nooit een hekel aan melken gehad, maar we zien nu dat het erg prettig werkt. Wennen was het zeker. De meeste koeien waren na het inmelken vrij snel gewend, maar wij liepen de eerste weken wat ongemakkelijk door de stal, want het zoeken naar een nieuw ritme ging niet vanzelf.’
Met gemiddeld 3,3 melkingen per koe zijn de melkveehouders dik tevreden. Of ze dit voorjaar het weiden weer opstarten, is nog niet zeker. ‘De droge koeien en het jongvee lopen wel buiten en we hebben een weidepoort, dus het kan. We hechten aan het plaatje van koeien in de wei, maar het moet passen in het gehele plaatje’, verklaart Hein.
Mengkuil en mobiel voerhek
Wat gebleven is in vergelijking met de oude stal, is het Weelink-voerhek. Twee keer per jaar maken de melkveehouders een mengkuil. Hein: ‘Dit kost een cent per kg melk, maar we vinden het belangrijk dat de koeien niet gaan selecteren aan het voerhek. Afgewogen tegen de arbeid die een dergelijk voersysteem ons bespaart, bestond over die keuze geen enkele discussie.’
Wekelijks kost het slechts anderhalf uur om het ruwvoer op de voergang te zetten. Met één druk op de knop drukt het mobiele voerhek het voer naar elkaar toe zodat de koeien weer opnieuw voer kunnen opnemen.’
Een paar jaar voordat de nieuwe stal gebouwd werd, investeerden de melkveehouders al in een sleufsilo van 24 bij 76 meter en drie meter hoog met automatisch afdeksysteem. Het is een lasagnekuil, verschillende lagen gras en mais zijn afgelopen seizoen over elkaar ingekuild. De stal heeft exact dezelfde afmeting.
De melkveehouders zijn zichtbaar trots en tevreden over het eindresultaat van de stal. Net zoals ze bijna alle land- en machinewerk zelf doen, pakten ze ook nu veel werkzaamheden op het gebied van installatie en montage zelf op. Joris: ‘De arbeid is er en we genieten van de afwisseling in het werk. Uiteindelijk verdienen we daar ook geld mee. Dat is dubbel genieten.’
